Στίχοι: Μάριος Δήμου
Μουσική - Ενορχήστρωση: Νικόλαος Παπαχρήστος
Ερμηνεία: Χορωδία Χ.Φ.Δ. Κατερίνης
Επτά παιδιά απ' την Έφεσο στα χρόνια του Δεκίου
ατρόμητα προσεύχονταν σε μια βαθιά σπηλιά.
Οι δήμιοι τούς βρήκανε, τους σφράγισαν το βράχο
κι αυτά αποκοιμήθηκαν και σβήσαν απαλά.
Διακόσια χρόνια πέρασαν και άγγελος Κυρίου
κατέβηκε στο σπήλαιο να τους ξυπνήσει πια.
Μα εκείνοι, σαν ανοίξανε τα μάτια τους τριγύρω
νομίζαν πως κοιμήθηκαν μια νύχτα μοναχά.
Πιστεύαν πως οι δήμιοι απ' έξω τους ζητούσαν,
περίμεναν μαρτύριο και βάσανα φρικτά.
Μα μες στην πόλη αντίκρισαν σταυρούς και εκκλησίες
και όλοι τους προσκύναγαν σαν λείψανα ιερά.
Γυρίσαν τότε στη σπηλιά μέσα στο φως λουσμένα
και νυσταγμένα έγειραν εκεί πάνω στη γη.
Γλυκά αποκοιμήθηκαν τον ύπνο του θανάτου
και τώρα την ανάσταση προσμένουν την κοινή.
Επτά παιδιά, γεμάτα φως, μ΄ ακτινοβόλα μάτια,
ελάτε να μας μάθετε να βλέπουμε ψηλά.
Να λαχταράμε τον Θεό, να ζούμε για τα ουράνια
να διαλαλούμ' Ανάσταση στον κόσμο και χαρά.
0 Σχόλια: