Στίχοι: Α. Αυγερινού (διασκευή)
Μουσική - Ενορχήστρωση: Νικόλαος Παπαχρήστος
Ερμηνεία: Μιχαήλ Βούλγαρης
Αλαργινό ταξίδεμα σ' ανταριασμένο κύμα
με το παλιό κι αλίμενο του ρημαγμου σκαρί,
το φορτωμένο με λυγμούς, καημούς κι αποκαΐδια,
με ελπίδα και με όνειρο απ' την Ανατολή.
Έναν αιώνα τριγυρνά ανάραχτο καράβι,
γοργόνα Ανατολίτισσα στο μαύρο κύμα εκεί,
όπου απαντά πλεούμενο θρηνώντας τους ρωτάει:
Στης Ρωμιοσύνης την ψυχή η Μικρασία ζει;
Στα μάτια σου βαθιά, θωρώ, κυμάτιζε η μορφή της,
πλάι στ' αλίμενο σκαρί, στου ονείρου την πνοή.
Κι ο νους σου της Ανάστασης γερό κουπί τραβούσε,
ολόισια για τα Μουδανιά και για το Αϊβαλί.
Κι αν λάχει και δεν ξέρουνε, λάχει της πούνε, όχι,
γυρνάει την πλώρη ορθόστητη προς την Ανατολή,
προστάζει και το πέλαγο και το σκαρί σηκώνει,
στου ανέμου την αδίστακτη και οργισμένη ορμή.
Δελφίνια χίλια έρχονται, σηκώνουνε στη ράχη,
σα σύγνεφο το δάκρυ της, του Γένους τη σπονδή,
χρυσή βροχή το ρίχνουνε στης Σμύρνης το λιμάνι,
στα αγιασμένα χώματα, στη ματωμένη ακτή.
0 Σχόλια: