Προσφυγοπούλα Παναγιά

 

Στίχοι: Χαράλαμπος Κυριακόπουλος Μουσική: Ελένη Ινεπολόγλου Ενορχήστρωση: Νικόλαος Παπαχρήστος Ερμηνεία: Μιχαήλ Βούλγαρης Μια πυρκαγιά, και η ελπίδα φορτωμένη σ' ένα πλοίο! Στερνή ματιά, μια αγκαλιά, μες στους λυγμούς, ένα παιδί μού γνέφει "αντίο". Μια προσευχή κρυφά στ' αυτί με είδε τότε να σου λέω βουρκωμένο: Εδώ στα χώματα αυτά ν' αξιωθώ να 'ρθω ξανά και το καντήλι σου ν' ανάψω το σβησμένο". Προσφυγοπούλα Παναγιά, δεν έχω μίσος στην καρδιά για κείνους όλους που το θάνατο σκορπίσαν. Στης ξενιτιάς μου το σταυρό, νερό με πότισαν πικρό και να ξεχάσω όσα γίναν μου ζητήσαν. Κεριά χλωμά και η ψυχή μου ακουμπισμένη στην ποδιά σου! Το "χθες" πονά, γλυφή σπορά, το κάθε δάκρυ μου σταλάζει εδώ σιμά σου! Η Μάνα εσύ, κι εγώ παιδί, που δέv τ' αφήνεις μοναχό vα υποφέρει, σε κάθε δύσκολη στιγμή, παρηγοριά κι απαντοχή είv' ή μορφή σου που απ' τη Σμύρνη είχα φέρει! Προσφυγοπούλα Παναγιά, δεv εχω μίσος στην καρδιά για κείνους όλους που το θάνατο σκορπίσαν. Στης ξενιτιάς μου το σταυρό νερό με πότισαν πικρό και vα ξεχάσω όσα γίναν μου ζητήσαν. Ξενιτεμένη Παναγιά Μητέρα μου εσύ γλυκιά να με κρατάς μες στήv αγκάλη σου κλεισμένο! Κι αυτούς που σου 'καναν κακό κι αυτούς που άφησα εδώ παιδιά σου να γενούν κι αδέρφια μας προσμένω.