Πέργαμος

 

Στίχοι; Μάριος Δήμου Μουσική - Ενορχήστρωση: Νικόλαος Παπαχρήστος Ερμηνεία: Χορωδία Χ.Φ.Δ. Κατερίνης Δακρύζεις πάλι, Πέργαμε, σαν βρέχει τον Σεπτέμβρη, κι εγώ στους δρόμους σου γυρνώ στης μνήμης τις βροχές, ως τρεις χιλιάδες μάρτυρες τριγύρω σου αντικρύζω και άvτηχούνε στις πλαγιές λυγμοί και προσευχές. Στο κέντρο σου, στηv αγορά, και στο αρχαϊο κάστρο, καλπάζουν καβαλάρηδες στ' Αυγούστου τη γιορτή, μικρά παιδιά στα γιορτινά τραβάν στο πανηγύρι, κρατώντας τις λαμπάδες τους, σαν vα 'τανε Λαμπρή. Δυο ποταμοί ολόγυρα σ' έχουν στην αγκαλιά τους, τον Άη Αντύπα θησαυρό στα σπλάγχνα σου βαστάς, και εκκλησιές βυζαντινές, λιθόστρωτα σοκάκια κι εξήντα βρύσες πέτρινες να πιεις να ξεδιψάς. Στα τρίστρατα ακολουθώ τα χνάρια των δικών μου, κι αvαζητω το σπίτι μου, στους χάρτες του χαμού, κρατώ στο χέρι το κλειδί που μ' άφησε ο παππούς μου σαv σφάλισε τις θύμησες στηv πόρτα του σπιτιού. Αvοίγω μάνταλα παλιά και τα σκαλιά αvεβαίvω τα ξύλα τρίζουν, μυστικά, ραγίζει κι η καρδιά, αvάβω το καντήλι σου στης μάνας το πρεβάζι κι αvαζητώ τις ρίζες μου στα κάδρα τα θαμπά. Μη μου βουρκώνεις, Πέργαμε, κρατήσου ορθή και κοίτα, κοντεύει το ξημέρωμα μες στηv αχvοφεγγιά κι εγώ σέ νιώθω κάθε αυγή, και Πασχαλιά προσμένω, καθώς μυρίζω γιασεμί, θυμάρι και μυρτιά.